In 2014 zat ik met Bert Jansen, de eigenaar van Multimassage Haarlem, zoals elke maandagavond, een beetje te babbelen en wat biertjes te slurpen. We waren zo'n beetje de halve nacht aan het filosoferen over van alles en nog wat. En toen, zomaar uit het niets, kwam het onderwerp op het verenigingsleven in Haarlem. Het was echt zonde hoe weinig studentenverenigingen er zijn, alsof de rest van de stad niet bestond. We dachten, "ja, dat is eigenlijk wel een beetje dom." En toen, heel serieus natuurlijk, zei ik: "Weet je, als iedereen zich zo in hun eigen bubbel zit, dan moeten we het gewoon zelf maar doen: een vereniging oprichten. Hoe moeilijk kan dat zijn?"
Natuurlijk, toen was het allemaal nog gewoon een grapje, maar het idee bleef hangen. De maandag erop stonden we weer bij Multimassage Haarlem en het gesprek kwam weer op. Deze keer was het geen grap meer. We hadden het idee wat concreter gemaakt in onze hoofden. Waarom zouden we het niet gewoon proberen? Wat kan er misgaan? Het idee klonk ineens best goed.
Vier weken voor de intro-week van Inholland besloten we dat het plan uitvoerbaar was. In de aanloop van deze belangrijke week vormden David Nattekaas, Floris Van Ballegooijen, Mark Marsman, Steven Boedeltje en ik (Falco Aalmoes) een team om de vereniging van de grond te krijgen. Er werd gefocust op de promotie die tijdens de intro-week van Inholland plaats zou vinden, het vormgeven van de SubClubs die de vereniging zouden onderscheiden en op hoe het verenigingsleven van een SPAK'er er uit zou komen te zien.
Na flink wat discussie over wat voor club we wilden zijn, kwamen we tot de conclusie dat het spectaculair moest zijn. Heftige ontgroeningen waar je ziel voor moest verkopen, veel seks, en vooral hiërarchieën. Dus voilà, "De Dinsdag Avond Club" was geboren. Dit moest de beruchtste plek van Haarlem worden. En dat was het.
De intro-week van Inholland kwam eraan en we doken erin alsof we alles al wisten. En weet je wat? Het werkte. We hadden niet eens goed nagedacht over wat we met al die leden moesten doen, maar het was ineens een hit! Meer dan 200 mensen schreven zich in. Iedereen dacht waarschijnlijk dat we de grootste club ter wereld zouden worden, en dus gooiden we onszelf, zonder plan, gewoon in het diepe.
Het eerste jaar was chaos. We waren met vijfen in het oprichtingsbestuur en niemand had echt idee wat we aan het doen waren. Maar hé, we wisten dat we een vereniging moesten neerzetten, dus we registreerden ons lekker bij de Kamer van Koophandel en begonnen met het bouwen van een toekomst. Als dat geen ambitieus avontuur was, weet ik het ook niet meer.
Nu jaren later is SPAK flink bekend en zijn er nog steeds van die jonge wilde studenten die helemaal losgaan en de boel op stelten zetten. Tussen het organiseren van evenementen, het vormen van vriendschappen (met natuurlijk veel drama), zijn er een heleboel mensen die echt hun plekje hebben gevonden in wat ooit een dom idee was op een maandagavond. De komende jaren? Geen idee, maar ik weet wel dat we als club die ooit begon met 'ach, laten we het gewoon proberen' misschien wel de raarste en heftigste studentenvereniging zijn die Haarlem ooit heeft gezien.
Falco Aalmoes
Voorzitter oprichtingsbestuur SPAK